ترانه تو
ترانه تو – آهنگ سپاسگزاری از فرهیخته گرامی محمد نورعلیپور
بعضی آدمها با یک نقد صادقانه، چراغی در مسیر زندگی و اندیشه دیگران روشن میکنند. این ترانه را با مهر و سپاس تقدیم میکنم به دوست فرهیختهام، محمد نورعلیپور؛ نویسندهای دقیق، صادق و نکتهسنج که با نگاه عمیق، بیان صریح و مهربانیاش، نهتنها کاستیهای یک داستان را نشان میدهد، بلکه راه بهتر شدن آن را نیز پیش روی نویسنده میگذارد. محمدجان عزیز، این ترانه هدیهای کوچک است در برابر بزرگواری و زمانی که برای خواندن و نقد داستانم صرف کردی. سپاسگزارم که شوق دوباره نوشتن و بهتر نوشتن را در من زنده کردی. دوستت دارم و برایت روزهایی سرشار از آرامش، سلامتی و آفرینشهای زیبا آرزو میکنم. ☘☘☘☘⚘⚘⚘🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿 ترانهتو؛ اینبار یک ترانه برای سپاس از یک دوست. #ترانه_تو #محمد_نورعلی_پور #دوستی #قدردانی #ترانه_اختصاصی #عبدالرضا_صداقت
نمونه یک
متن ترانه
ترانه تو – آهنگ سپاسگزاری از فرهیخته گرامی محمد نورعلیپور
بعضی آدمها فقط داستان نمیخوانند... آنها میان واژهها، راهی به قلب نویسنده پیدا میکنند.
این ترانه تقدیم به محمد نورعلیپور؛ به پاس صداقت، مهربانی و نگاه روشنگرش.
تو واژهها را ساده از نظر نگذشتی
در سطرهای قصه، به عمق جان رسیدی
زخمهای پنهان را، نشان به من دادی
با دست مهربانت، راهی نشانم دادی
نه از سر تعارف، با کلام شیرین
گفتی کجاست لغزش، کجاست راه بهتر
هر نکتهات دری بود، رو به جهان تازه
هر نقد تو چراغی، در جادههای بسته
محمد نورعلیپور، ای مرد روشن نگاه
سپاس از آن صداقت، سپاس از آن همراه
تو نقد را به مهر و روشنی آمیختی
به قصه ی خامم، دوباره جان بخشیدی
تو از میان واژه، راهی به من گشودی
مرا به شوق فردا، دوباره بازخواندی
نامت بماند ای دوست، در خاطرات خوبم
من قدر مهربانیات را همیشه میدانم
تو خوب میدانی، قلم چه رنجی دارد
هر قصه در دل خود، هزار حرف دارد
نقد تو فقط گفتن عیب و خطا نبود
دستی برای ساختن، راهی به سوی فردا بود
گاهی صدای خسته، از مهر کم نمیکند
دلهای اهل معنا، از هم خبر میگیرند
تو وقت خود نهادی، به قصه ای که خواندی
در جان خستهام تو، شوق دوباره کاشتی
محمد نورعلیپور، ای مرد روشن نگاه
سپاس از آن صداقت، سپاس از آن همراه
اگر دوباره بنویسم، اگر قلم بگیرم
از رد پای مهر تو، چراغ راه گیرم
بمان همیشه ای دوست، با قلب مهربانت
روشن بماند از مهر، راه واژههایت
این ترانه هدیه ای کوچک است
در برابر بزرگی نگاه تو...
از طرف عبدالرضا صداقت
و ترانهی تو
#عبدالرضا صداقت نیا
این ترانه تقدیم به محمد نورعلیپور؛ به پاس صداقت، مهربانی و نگاه روشنگرش.
تو واژهها را ساده از نظر نگذشتی
در سطرهای قصه، به عمق جان رسیدی
زخمهای پنهان را، نشان به من دادی
با دست مهربانت، راهی نشانم دادی
نه از سر تعارف، با کلام شیرین
گفتی کجاست لغزش، کجاست راه بهتر
هر نکتهات دری بود، رو به جهان تازه
هر نقد تو چراغی، در جادههای بسته
محمد نورعلیپور، ای مرد روشن نگاه
سپاس از آن صداقت، سپاس از آن همراه
تو نقد را به مهر و روشنی آمیختی
به قصه ی خامم، دوباره جان بخشیدی
تو از میان واژه، راهی به من گشودی
مرا به شوق فردا، دوباره بازخواندی
نامت بماند ای دوست، در خاطرات خوبم
من قدر مهربانیات را همیشه میدانم
تو خوب میدانی، قلم چه رنجی دارد
هر قصه در دل خود، هزار حرف دارد
نقد تو فقط گفتن عیب و خطا نبود
دستی برای ساختن، راهی به سوی فردا بود
گاهی صدای خسته، از مهر کم نمیکند
دلهای اهل معنا، از هم خبر میگیرند
تو وقت خود نهادی، به قصه ای که خواندی
در جان خستهام تو، شوق دوباره کاشتی
محمد نورعلیپور، ای مرد روشن نگاه
سپاس از آن صداقت، سپاس از آن همراه
اگر دوباره بنویسم، اگر قلم بگیرم
از رد پای مهر تو، چراغ راه گیرم
بمان همیشه ای دوست، با قلب مهربانت
روشن بماند از مهر، راه واژههایت
این ترانه هدیه ای کوچک است
در برابر بزرگی نگاه تو...
از طرف عبدالرضا صداقت
و ترانهی تو
#عبدالرضا صداقت نیا
برای عزیزتان یک ترانهٔ خاص سفارش دهید؛ ترانهای که فقط برای او ساخته میشود.
جهت سفارش ترانه از طریق شبکه های اجتماعی زیر و یا شماره تماس ۰۹۰۲۹۴۲۷۹۵۲ تماس بگیرید.
